Het failliet van de moderne tijd

VOLKSKRANT (*****): FRANSEN IMPONEERT MET SOEPELE GEEST EN VLIJMSCHERPE HUMOR
“Fransen komt met uiteenlopende voorbeelden om het vonnis over onze tijd te vellen. Maar wie denkt dat de zaal wordt ondergedompeld in een loodzwaar, bedrukt college, heeft het mis. Hij combineert moeiteloos twee werelden: Chopin en Mariah Carey, Nietzsche en een bamischijf. (…) De soepelheid van geest en de vlijmscherpe, venijnige humor van Fransen maakt Het failliet van de moderne tijd tot een van de sprankelendste cabaretervaringen van de afgelopen jaren. En waar Nietzsche geen hoop zag en uiteindelijk krankzinnig werd, slaat Fransen aan het eind van de avond toch en andere weg in. Goddank. O nee, die is dood."

NRC (****): NIETZSCHE EN ROY DONDERS
“Wie Het failliet van de moderne tijd, de debuutvoorstelling van cabaretier Tim Fransen heeft gezien, beseft meteen dat hij iets buitengewoons heeft meegemaakt. Fransen is nog maar een debutant van 27 jaar, maar hij geeft een optreden dat je overvalt en inpakt, en dat doet duizelen van de prikkelende ideeën, van de slimme grappen en van de intellectuele lagen die hij in zijn rol van praktiserend filosoof aandurft. (…) Het is een schitterend meanderende cabaretvoorstelling die duister is van gedachte, maar lichtvoetig van toon. Die verspringt van doordenken naar snel scoren en van poëtisch naar flauwiteit, maar die altijd diepgang houdt. (…) het filosofisch cabaret van Fransen is een echt noviteit; en zoals Fransen het doet, had het wel eerder uitgevonden mogen worden. (…) Dit is een cabaretvorm waarin complexe, intellectueel prikkelende stof toegankelijk wordt gemaakt. En hoe. Het is hoogst zeldzaam dat een debuut zo volgroeid klinkt.”

HET PAROOL (****): CABARETBELOFTE TIM FRANSEN MAAKT HET HOE DAN OOK WAAR
“Fransen schrijft fantastische, kraakheldere teksten, waar geen woord te veel in staat, en hij geeft uitstekende voorbeelden. Zo'n inspirerende speech als in de film Brave¬heart, zou die tegenwoordig nog werken? Of zou cynisme het groepsgevoel onmiddellijk ondermijnen? Ondanks het zware onderwerp ligt de grapdichtheid hoog. (…) Fransen zet je soms gewiekst op het verkeerde been. Neem de prachtige apotheose in het Duitse Röcken. Aan het graf van zijn grote held Nietzsche beleeft Fransen eindelijk de openbaring waar hij naar hunkerde: contact, écht contact, is belangrijker dan eender welke theorie.”

THEATERKRANT (****): MOOI EVENWICHT TUSSEN CABARET EN FILOSOFIE
“Fransen heeft een mooi evenwicht gevonden tussen zijn beide beroepen, filosoof en cabaretier. (…) Het is geen hapklare brok die je wordt voorgezet in deze verbale speurtocht naar de zin van ons leven. En Nietzsches beeld van de mens, zoals Fransen het schetst, maakt je niet bepaald vrolijk. God is dood, er is geen gezamenlijk doel meer om naar te streven. We hebben niets meer waaraan we ons individualisme, ons eigenbelang ondergeschikt kunnen maken. Het failliet van de moderne tijd is dat we niet meer in staat zijn gezamenlijk oplossingen te vinden voor onze problemen. (…) De filosofische thema’s en vragen vloeiden samen met de hilarische verhalen, knappe oneliners en vaak 18-karaats grappen waarmee hij ze tastbaar maakt en illustreert.”